جویبار لحظه ها جاری ست...

همیشه تصور می کنم که لازمۀ یک ارتباط خوب و درست یعنی: احترام متقابل، صمیمیت، تعهد و مهرورزی به افرادی که اطرافم هستند و به نوعی برایم قابل احترام و عزیز هستند را باید سرلوحۀ ارتباطات قرار بدهم. به عنوان یک اصل معتقد هستم و نه تنها در حرف و کلام بلکه به آن عمل می کنم. همیشه به ارتباط صحیح متقابل بین اعضای خانواده، خویشان و دوستان معتقدم. اما متأسفانه گاهی مواقع از برخی افراد رفتارهایی را که نباید انتظارش را داشته باشی می بینی که تصورش را هم نمیشود کرد. فکر می کنم که شاید بیش از حد نباید به بعضی از افراد بهاء داد چون نتیجه عکس دارد و باید در رفتارم تجدید نظر کنم. همیشه از زندگی و بزرگانم آموختم که با مهر و محبت، گذشت و فداکاری نتیجه خوبی حاصل میشود و با این وجود تاکنون موفق بودم. اما گاهی با بعضی از افراد مجبور میشوی که بر خلاف میل باطنی ات رفتار کنی و به نوعی خلاف جریان آب شنا کنی. اگر نمیکنی دلیل بر این نیست که متوجه نمیشوی و یا نمی توانی. این طور مواقع درست نمیشود تصمیم درست گرفت که چکار باید کرد و هر چند که صبر و شکیبایی ات هم زیاد باشد باز هم در بعضی از مواقع کم می آوری. گاهی چنان از برخی افراد گوشه و کنایه و بی مهری میبینی که تأثیرش تا مدتها قلب و روحت را خدشه دار می کند که دیگر جبران ناپذیر است.

با تمام اینها فکر می کنم که بعضی از افراد خصلت ذات وجودی شان غیر قابل تغییر است. اما هر کسی اگر با اراده و مصمم باشد و بخواهد میتواند رفتارهای اجتماعی اش را عوض کند و در جهت رفتار های مثبت گام بردارد.

حقیقت را کمتر می توان در گفته ها و نوشته ها و کرده ها یافت...

حقیقت ناب بیشتر در پندار و روان انسان ها آغاز میشود و همانجا می میرد!...

برچسبها: لحظه ها, ارتباطات