فراتر از تمامی کلمات

در دفتر شعرم

هزاران کلمه به رقص در می آیند

یکی در جامه ی زرد

یکی در جامه ی سرخ

و گوشه های دفترم را

به آتش می کشند...

پنجره های خورشید را گشودم

و در آن جا لنگر خویش را رها کردم...

اقیانوس ها را پیمودم

موج ها را کاویدم

دل صدف ها را شکافتم

به دنبال حرفی ام چون ماه سبز

تا به چشمانت هدیه دهم...

در این دفتر

هزاران کلمه خواهی یافت

سفید و سرخ و لاجوردی و سبز

تو اما ، ای ماه سبز من

از 1 1 دل نوازتری،

از تمامی لغات 1ی...

"نزار قبانی"