بالاخره مهمان ناخوانده که فکرش را نمی کردیم به ایران هم رسید. اواخر دی ماه جسته و گریخته در اخبار اعلام می کردند که در شهر ووهان چین، ویروس کرونا در حال انتشار و گسترش است. به طوری که باعث مرگ تعداد ب

در صبح روز سوم فروردین ماه 1399، سراغ میز کارم رفتم و لب تاپ را روشن کردم. فایل موسیقی را باز کردم و آهنگ زیبا و با احساس علیرضا قربانی به نام "با من بخوان" را گوش کردم. این آلبوم با من بخوان که قرار

xa0به آفتاب سلامی دوباره خواهم دادبه جویبار که در من جاری بودبه ابرها که فکرهای طویلم بودندبه رشد دردناک سپیدارهای باغ که با مناز فصل های خشک گذر می کردندبه دسته های کلاغانکه عطر مزرعه های شبانه رابرای

شبم از بی ستارگی،شبِ گوردر دلم پرتو ستاره دورآذرخشم گهی نشانه گرفتگه تگرگم به تازیانه گرفتبر سرم آشیانه بست کلاغآسمان تیره گشت چون پرِ زاغمرغ شب خوان که با دلم می خواندرفت و این آشیانه خالی ماندآهوان

این شعر را برای تو می گویمدر یک غروب تشنۀ تابستاندر نیمه های این رهِ شوم آغازدر کهنه گور این غم بی پایانxa0این آخرین ترانه لالاییستدر پای گاهواره ی خواب توباشد که بانگ وحشی این فریادپیچد در آسمان شباب ت

xa0دلم می خواست: سقف هستی فرو می ریختپلیدی ها و زشتی ها به زیر خاک می ماندندبهاری جاودان آغوش وا می کردجهان در موجی از زیبایی و خوبی شنا می کردبهشتِ عشق می خندید...به روی آسمان آبی آرامپرستوهای مهر و دو

xa0آری آغاز دوست داشتن استگرچه پایان راه ناپیداستمن به پایان دگر نیندیشمکه همین دوست داشتن زیباست xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 *****به لب هایم مزن قفل خموشیکه در دل قصه ای ناگفته دارمxa0ز پایم باز کن بند

به بهانه ی شرکت در کنفرانسی در شهر استانبول ترکیه تصمیم گرفتیم که در آن شرکت کنیم. اما متاسفانه بعد از تحقیقاتی در مورد کنفرانس، به نظر مشکوک آمد و وجود خارجی و فیزیکی نداشت. با این حال به جای حضور در

xa0سردیِ پاییز را که پشتِ سر گذاشتیم؛از کوچه های زمستان که عبور کردیم؛بهار را که دیدیم ؛جوانه ها را که تنگ در آغوش فشردیم؛به پشتِ سر نگاهی خواهیم انداخت،به جای پاهایمان در صعب العبورترین مسیرها ،به موان

xa0گاهی باید رفت... ماندن همیشه خوب نیست...رفتن هم همیشه بد نیست...گاهی رفتن بهتر است...گاهی باید رفت و رها شوی از همه چیز و همه کسآن موقع است که احساس خوب و سبک بالی داری...گاهی باید رفت،و آنچه ماندنی

xa0واقعیت هایی درباره احساس ها:۱. هر شخصی منحصر به فرد است: دریافتxadها و احساس های ما مثل تاریخچه زندگی ما منحصر به فرد است. از آنجا كه احساس های ما منحصر به فرد است، هر چقدر هم كه تلاش كنیم باز نمی توان

xa0 از دوران دبیرستان به خاطر دارم همیشه زمانی که متن یا نوشته و شعری زیبا و دلنشین و مفهومی که در کتاب و مجله می خواندم . در دفترچه ای که با عنوانxa0 "گزیده ی از نوشته و شعرهای زیبا" تهیه کرده بودم و می

در کنار آنهایی باش که نور می آورند و جادو می کنند، آنها که با چوب جادویی کلام، گفتار،نگاه، رفتار و منشِویژه خودشان تو و جهان را متحول می کنند و همه بازی ها را بهم می زنند.کسانی که قصه های زیبا می گوین

ای کاش دفتر خاطرات زندگی، چراغ جادو بود تا هر وقت از سرِ دلتنگی به رویش دست می کشیدمxa0 و لحظه های خوب و شیرین زندگی بیرون می آمدند...xa0 وقتی دلتنگمبه تو می اندیشمیاد تو مربعی ست محو و لرزاندر زمینه ی خا

امروز فرصت کردم که ایمیل هایم را کنترل و پاک سازی کنم. یادم است که چند سال پیش در قسمت یادداشتهای ایمیل چند متن کوتاه نوشتم و در آن قسمت یادداشت ذخیره کردم. امروز اتفاقی سراغ آنها رفتم و دیدم و خواندم

خیلی وقت است که دلم می خواهد چیزی بنویسم اما متاسفانه انگشتانم یاری ام نمی دهد که نوشتهای را در اینجا بنویسم و ثبت شود.امروز مصادف با بیست و دومین سال روز درگذشت پدر عزیز و مهربانم است. (بهانه ای دست

من به جای آن که از خیابان های وسیع، از دشت های پهناور، و از دنیا -تمام دنیا- بگذرم، از کوچه های باریک با دیوارهای بلند کاغذی عبور کردم؛دیوارهایی که روی تک تک خشت های کاغذی آن نوشته شده بود: من تصمیم گ

چند روز است کهxa0 با خودم کلنجار می روم که کار نیمه تمامxa0 مقالهxa0را انجام بدهم وxa0اگر انشالله بشود بتوانمxa0برای همایش ملی ادبیات کودک و نوجوان دانشگاه شهید بهشتی وxa0کنگره بین المللی آی بی بی وای 2020 در مسک

در روزهای واپسین تابستان، در اینجا با یاد و خاطره های خوب لحظه ها و روزها و ماه های گرم و سوزان تابستان، مایل بودم که شعری از سهراب سپهری به اشتراک بگذارم. در میان اشعار مختلف سهراب، این شعر را دوست د

xa0بی تو با خاطره هایت چه کنم؟چه بگویم که غمش کرده اسیر فردا را...؟من از این ثانیه ها می ترسم...!چه بگویم؟ چه بنویسم؟ببرد از دل من و از روح پریشان زده ام،دردها را...!بی تو با خاطره هایت چه کنم...؟چه بگو